Het was een mooie gelegenheid om een lezing t mogen geven afgelopen 3 december in de Baptistenkerk in Steenwijk en 11 december in evangeliegemeente de Pijler in Lelystad.
Het waren avonden waarbij ik mocht vertellen naar aanleiding van met name mijn boek “Als morgen niet komt”
over wat rouw en verdriet na overlijden met je doet. Hoe rauw rouw kan zijn. Hoe verdriet ineens je leven binnendringt en je leven lijkt over te nemen en je functioneren behoorlijk onder druk kan zet maar ook hoe je in de knoei kan komen met je eigen gevoel. Ook hoe je ineens tot een “andere stand” lijkt te gaan horen. Hoe je voor anderen onberekenbaar lijkt te zijn geworden, want wat als er emoties komen. Hoe graag je zelf ook verder wilt waarin alles weer “normaal” wordt, lijkt niet alleen je eigen ik maar ook de wereld om je heen zich samen te spannen.
Geloof kan daarbij het verdriet dragelijker maken maar neemt het niet weg je nu wilt of niet je zult zelf die eenzame strijd moeten voeren.
Rouwenden is een grote groep en toch wordt er maar weinig gepraat en geluisterd.
Ik heb gemerkt dat deze avonden herkenning geven en dat het waardevol is om eindelijk een stem te hebben, soms gewoon luisteren maar ook om met jouw ervaring anderen tot steun te zijn. Je moet het misschien wel alleen tillen maar je hoeft het niet alleen te dragen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.